Het belang van uw ouders

amandanobel.nl

Genen spelen een essentiële rol in het bepalen van de grootte, vorm en flexibiliteit van uw hersenen en daarmee beïnvloeden uw genen hoe slim u bent. Dat effect is niet gering en varieert tussen de 50 en de 90 procent. Maar het feit dat u die genen hebt geërfd van uw ouders, is niet de enige reden dat u ze met zorg dient uit te zoeken. Uw ouders bepalen immers ook de omgeving waarin u opgroeit, en die blijkt van even groot belang voor uw iq. Want wat heb je aan grote, efficiënte en dynamische hersenen wanneer ze niet worden blootgesteld aan een stimulerende, lerende en intellectueel uitdagende omgeving? Niets, zo blijkt uit talloze studies die de effecten van de omgeving op de intellectuele ontwikkeling hebben onderzocht. Genen bepalen onze potentie tot intelligentie, ze leveren de hardware: de opslagcapaciteit (de hoeveelheid grijze hersencellen), de verbindingssnelheid (de integriteit van de witte banen) en de dynamiek (de veranderbaarheid van de schors). Maar wanneer de hersenen niet worden gestimuleerd, dan komen ze onvoldoende tot ontwikkeling, zoals u in het eerste hoofdstuk heeft kunnen lezen (het eerste gebod: studeer!). En wie zorgt voor goede scholing, stimulans, en aansporing? De ouders. Ik heb het eerder gezegd: intelligentie is als een spons; de potentie tot het opnemen van water wordt pas gebruikt, en merkbaar, op het moment dat die aan water wordt blootgesteld. De absorptiecapaciteit van de spons (onze potentiële intelligentie) wordt voor een groot deel door onze genen bepaald, maar zonder water (de geschikte omgeving) blijft die capaciteit onbenut en onopgemerkt. Onze hersenen zijn maakbaar, maar het zijn de genen die grenzen aan die maakbaarheid stellen. Zo dit het geval is voor intelligentie, geldt het voor veel meer, zo niet alle eigenschappen. U kunt veel goed doen voor uw brein, zoals u in de eerste negen hoofdstukken heeft kunnen lezen. Maar er zijn grenzen. En die worden bepaald door onze genen. Dat gegeven wilde ik u niet onthouden. 

amandanobel.nl

U heeft het gezien: uw hersenen zijn flexibel, passen zich aan, leren en veranderen vanaf geboorte tot aan de dood. Dat schept verantwoordelijkheid, want wanneer we goed voor onszelf willen zorgen en onze mogelijkheden – en ook levensduur! – willen maximaliseren, dan kunnen we niet om die plasticiteit van ons brein heen. Dan zullen we de hersenen moeten zien als spieren die we verzorgen, trainen en belasten, maar niet overbelasten. Het is opmerkelijk, wanneer we er even bij stilstaan, dat er zoveel aandacht aan fysiek welbevinden wordt geschonken, en des te minder aan cognitieve, sociale, laat staan psychische gezondheid. Deze vooringenomenheid is echter niet gestoeld op biologie, want de hersenen zijn net zo beïnvloedbaar als elk ander orgaan in ons lichaam. 

De meeste activiteiten die we moeten doen of laten voor de gezondheid van ons brein liggen voor de hand. Ze zijn bijna alle onder één noemer te vangen: het brein stimuleren door leren, muziekmaken, sociale contacten onderhouden, spelletjes doen en ons fysiek in te spannen. Even belangrijk is het brein rust te gunnen door goed te slapen en langdurige stress te voorkomen. Tenslotte dienen we het orgaan natuurlijk niet te beschadigen, waarbij minderen, of nog beter, afzien van alcoholgebruik wereldwijd en individueel het grootste effect zal sorteren. Kortom, moeilijk te bedenken is het allemaal niet wanneer je beseft dat de hersenen een levend en dus plastisch orgaan zijn. Theorie en praktijk worden echter vaak door een grote kloof gescheiden. Toch is dit obstakel wel degelijk te nemen: de brug tussen theorie en praktijk, weten en kunnen, denken en doen, wordt gevormd door onze motivatie. Ik hoop u wat bouwstenen voor die brug te hebben geleverd 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *